Arkadaşlar bir fanfic yazmaya başladım çok farklı düşüncelerim vardı ama bu fanfici yazdım.İnşallah beğenirsiniz.
Ayrıca fanfici yazarken bana yardım eden sitemizde genzosarp(sarp)nickli abimize çok teşekkür ederim.
1.Bölüm-hyuga10(onur)’un futbol yaşamı
Onur okula yeni başladığında tüm arkadaşları futbol oynarken o daha futbolun ne olduğunu bilmiyordu. Sonra arkadaşlarının gel futbol oynayalım demesiyle futbolla tanıştı.Futbol sandığı kadar zor bir oyun değildi.Ayağınla basit bir şekilde topa vuracaktın sonrası zaten yeteneğe bağlıydı.Onur ilk maçında tabi ki iyi oynayamamıştı hatta bu uzun yıllar böle devam etti.Birçok maçta oynadı ama sadece yutan eleman gibiydi.
Sonra tabi ki ortaokula geçti.Yine tüm herkes futbol oynarken o takıma bile alınmıyordu.Onun gibi futbolu çok seven ama takıma alınmayan arkadaşları vardı.Bunlar hem sınıf hem de mahalle arkadaşlarıydı.Takıma alınmama nedenleri ise önceden ilkokulda oynadıkları maçlarda hep boş adam,yutan adam olmalarıydı.Hep hata yapar,rakip takıma çalışırlardı sanki.
Onur kendini arkadaşlarına lakap olarak hyuga10 diye tanıtırdı. Nedense bu isim ve 10 numara hoşuna gidiyordu.Aslında Onurda futbol oynama kapasitesi vardı ama çok çalışması ve kendini geliştirmesi gerekiyordu.
Çünkü hep yanlış yerde oynamış yutan eleman konumuna gelmişti, onun asıl yeri forvet değil defanstı. Kazım her zaman kalecilik yapmış ve sürekli gol yediği için kova lakabını almıştı.Herkes ona kova kazım derdi.İlkokulda onun kalede olduğunu gören yaklaşmadan direk orta sahadan şut atarlardı.
Onur’un defanstaki partneri Göksu adında bir çocuktu. O da onur’un boylarında Onur gibi hep forvet oynamış ama hiç bir iş başaramamış hep takımlarda boş iş müdürüydü.Ama onur’un en iyi arkadaşıydı ve özellikleri aynıydı.Erdi uzun boylu,gol yollarında kötü olsa bile takımın en etkili isimlerinden biriydi ve o da şans ya hep defans oynamıştı.Boyu uzun diye millet onu defansta oynatıyordu.Ama hiç topa vuramıyordu nu gören yerden pas atar ya da çalımlardı.Olgun Onur’un kuzeniydi ve arlarında gizli potansiyeli olan en iyi kişiyi.İstese orta sahadan bile gol atacak kapasitesi vardı ama bunu kimse bilmiyordu o da belli etmiyordu.O gol atmak değil de millete pas atmaya çalışırdı.Bunda da hep nedense defansa ya da bir oyuncuya takılırdı.Bunlar bir gün futbol oynamayı sevdikleri halde hiçbir takıma alınmadıkları için kendilerine bir takım kurmayı hedeflediler.Bu fikir onurdan çıkmıştı.
Onur: Arkadaşlar biz hiç bir takıma giremeyeceğiz o zaman kendi takımımızı kuralım zaten birbirimizi çok iyi tanıyoruz. Belki ileride kendimizi geliştirir çok iyi bir takım oluruz.
Olgun: Onur’a katılıyorum bence de bir takım kurmalıyız. Ben hepimize güveniyorum ileride bizi kimse yenemeyecek.
Göksu: Ben de defanstaki partnerime güveniyorum zaten herkesin oynayacağı yer belli.Karşı çıkan var mı ?
Diğerleri: Yok
Göksu: Hadi takımımızı kuralım.
Onur: Adı ne olsun ?
Göksu: Bence ilk takımımızın adı Gariban Takımı olsun. Çünkü futbolda gariban gibiyiz.
Onur: Çok iyi fikir Göksu.Şimdi bakın ben ve Göksu defans,Kazım kaleci,Erdi orta saha ve Olgun forvet.
Olgun: tamam beyler ama bizim yine de oyuncuya ihtiyacımız var,çok eksik bir takımız.
Onur: Onları da bizim gibi futbol tutkunu olup da hiç oynamamışlardan tamamlarız.
Erdi: İyi fikir.
Ve bizim kafadarlar sonunda Gariban Takımını kurdular.
Bizim kafadarlar Gariban Takımını kurduktan sonra çok çalışmaları ve artık iyi olmaya başlamaları gerektiğini düşündüler. Aslında takımları eksikti ama onu da kendileri gibi kötü olan arkadaşlarından takviye ettiler ve en son sonunda antrenmana başladılar.
Onur: Beyler şu an kötü bir takım olabiliriz ama çok çalışarak bu takımı en iyi hale getirmeliyiz. Şimdi ilk antrenmanımıza çıkıyoruz ve elimizden gelenin en iyisini yapalım.
Olgun: Sana katlıyorum Onur, eğer elimizden gelenin en iyisini yaparsak yavaş yavaş çok iyi bir takım olabiliriz.
Onur: Hadi başlayalım o zaman ama bir sorun var ne yapacağız şimdi, şut mu çalışsak, aramızda futbol mu oynasak ne yapsak?
Göksu: Bence aramızda maç yaparak kendimize güzel bir taktik belirleyelim ve o taktikte oynayalım ki rakibimizi yenebiliriz.
Onur: Herkes Göksu’yla aynı fikirde mi?
Diğerleri: Evet
Onur: O zaman aramızda bir maç yaparak taktiksel çalışalım.
Bizimkiler toplam 12 kişiydiler 11 as ve bir yedek kaleci. Takımı 6–6 böldüler ve maça başladılar. İki takımda doğal olarak ne pas yapıyor ne de şut atabiliyorlardı ama en sonunda maç Olgun’un attığı bir golle 1–0 bitti ve bu golü attığı için onu kaptan yaptılar.
Antrenman sonunda kendilerine en uygun taktiğin 5–3–2 olduğunu buldular. Çünkü forvetleri çok iyi değildi ve gol atamazsak bile savunma yapalım az gol yiyelim diye düşündüler.
Onur: Beyler bugün yeteri kadar çalıştık şimdi kendimizi denemek için bir mahalle maçı yapalım.
Diğerleri: Evet bizce de yapalım.
Bizim Gariban Takımı mahallede kendileri gibi güçlü olmayan bir takımla maç ayarladılar ve maçı ertesi gün yapacaklardı.
Onur: Hadi Beyler maçı hazırladık inşallah yarın yeneceğiz ama yenemesek bile en azından bir beraberlik almalıyız. Bu ilk maç bizim için çok önemli.
Olgun: Evet Onur haklı şimdi dağılalım herkes evine gidip iyice dinlensin yarın bizim için çok önemli.
Onur yatarken yarınki maçı düşünüyordu. Çünkü bu maç onlar için çok önemliydi. Kötü olsalar bile balık bir gol de olsa atmak, rakibi yenmek istiyorlardı.
Ertesi gün maç sabah erkenden oynanacaktı. Bizim takım son çalışmalarını yaptı ve mahalledeki toprak stada gittiler.
Hakem mahalleden hakemliği iyi yaptığına inanılan biri olacaktı. Ve Gariban Takımı ilk maçına çıkıyordu. Hakem düdüğü çaldı ve maç başladı.
Maç başladı ama hiçbir şey umdukları gibi değildi. Taktiklerini işletmeye çalışsalar da bu taktik tutmamıştı v daha maçın ilk atağında zayıf rakiplerinde orta sahadan gelen bir şutla gol yemişlerdi.
Onur: Acaba bu taktik neden tutmadı ve hemen bir gol yedik, hem Kazım daha dikkatli olmalısın, bundan sonra orta sahadan gol yememeliyiz. Sürekli böle basit goller yersek hatta böle zayıf bir rakipten hiç gelişemeyiz. Hadi şimdi asıl oyunumuzu oynayalım ve bir gol atalım.
Diğerleri: Hadi gol atalım.
Maç genelde rakip takımın atakları ve bizimkilerin savunma yapmasıyla geçiyordu. Rakip Kazım tekrar orta sahadan gol yer düşüncesiyle güzel bir şut vurdular ama Kazım Onur’un da gaza getirmesiyle hatasını anlamış ve bu sefer topu tutmuştu hatta rakip takım bile buna inanamadı. Maç genelde
Rakip takımın ataklarıyla geçiyor diye düşünülürken Onur orta sahadan Erdi’ye uzun bir pas attı Erdi de uzun boyunu kullanarak topa kafa vurdu ama rakip kaleci bu şutu yemedi. Artık maça bizim takım da asılmaya başlamıştı ama gol bulamıyorlardı. Aslında Olgun kendini gösterse birçok gol bulabilirlerdi. Olgun yine de hep pas atıyordu. Bunlardan birinde Onur kaleciyle karşı karşıya kalmış ama gol atamamıştı. Tabi rakip takım da sürekli bastırıyordu. Ama onlar da bu maçta kalesinde iyi olan Kazım’a gol atamamışlardı. Bizim takım takım oyunu oynuyorlardı ve kendilerine güveniyorlardı. Bu güvenden rakip takım biraz tırsmıştı ama bekledikleri olmadı dakikalar 45e geldiğinde durum hala aynı 1-0dı.Ama bu dakika bizim Gariban Takım’ın ilk gollerini atacağı dakikaydı. Onur yine yarı ofansif özelliğini konuşturmuş ve ileriye Erdi’ye uzun bir pas atmıştı. Erdi bu sefer şut atmak yerine yanındaki Olgun’a pas attı ve bu sefer Olgun şahane şutuyla skoru eşitledi. Ama Olgun hala kapasitesini arkadaşlarına belli etmiyordu. Nasıl böyle bir gol attım diye şaşkın bir şekildeydi ve bu şekilde maçın ilkyarısı 1–1 berabere bitti.
Onur, sahada dinlenmek için yere oturduklarına takım arkadaşlarına iyi bir iş başardıklarını ve ikinci yarıda da böle devam ederek gol atacaklarına inandığını söyledi. Olgun da bu düşünceyi destekledi ve ileriye iyi paslar yaparak onları yıkabileceklerini söyledi.
yorum geldiği yok ama ben yine atıyorum bölüm-3le karşınızdayım
3.Bölüm-Maçın 2.yarısı ve yeni gizli yetenek
Maçın 2. yarsı hakemin düdüğüyle başlamıştı ve maç başlar başlamaz
Onur: Beyler şimdi savunma yapar gibi gözükelim ve bir kontra atakla onlara kimin daha üstün olduğunu gösterelim.
Olgun: Onur benim bir fikrim var.
Onur: Söyle kuzen
Olgun: Bence onlar bizim üstümüze gelirken topu kapmamızla ileriye atmak yerine onlara takım halinde orta sahada savunma yapalım ve zaten onlardan topu orada alırsak hemen iyi bir pasla gol atabiliriz.
Onur: Güzel bir fikir denemeye değer.
Olgun: Beyler topu aldığınız gibi bana verin. Ben size pas atacağım.
Diğerleri: Tamam.
Top rakip takımdaydı ve Olgun’un dediğini yaptılar ama bir şey orada ters gidiyordu. Rakip takımla güçleri eşitken rakip takım oyuna hiç tanımadıkları bir oyuncu almıştı. Bu oyuncu iyi miydi yoksa kötü müydü bilmiyorlardı.
Planlarını uygulamaya başladıklarında top ilk o adama gitti ve o tüm baskıya rağmen önündeki oyuncuları çalımlamaya başladı.
Bu Olgun gibi gizi bir yetenekti. Olgun ya bu adamla başa baş oynayacaktı ya da normal oyununu oynayarak yeteneklerini fark ettirmeyecekti. Nedense hala yeteneklerini gizlemek istiyordu ama yine de bu yeteneğini biraz kullanacaktı. Rakip oyuncu orta sahadan Kazım’a meydan okuyarak bir şut çekti. Bu şut hiç görmedikleri, çok farklı bir şut şeklinde gidiyordu.
Kazım: Ben ilk golde hata yapmış olabilirim ama diğer golü tuttuğum gibi ne olursa olsun bu golü de tutacağım. Top çok farklı gelse bile.
Ama Kazım bu golü orta sahadan yemişti ve rakip takım sevinmeye başlamıştı.
Rakip takım oyuncuları: Aferin Turgut çok güzel bir gol attın.
Turgut: Bu benim Panzer şutumdu, bunu kendi kalemden bile çekerek gol atabilirim.
Herkes hem bu şuta hem de bu oyuncuya şaşırmışlardı. Kimdi bu Turgut nereden gelmişti ve neden bu takımı seçmişti. Ama Onur bu oyuncuyu tanıyordu. Bu oyuncu Onur’un eski mahalleden takım arkadaşıydı. Onur hep eksik eleman olduğu için yedekte otururdu ama bir gün Onur Turgut yerine ilk 11de savunma başladı ve Turgut Onurdan bunun intikamını almaya gelmişti ve başarıyordu.
Santrayla tekrar oyun başladı ama yine Turgut küçümser bakışlarla yedek kulübesine gidip oturdu ve
Turgut: Beyler siz biraz oynayın, zaten 10 kişi de oynayabilirsiniz. Gol yediğiniz zaman ben gelir yine atarım, merak etmeyin.
Onur ve Olgun iyice sinirlenmişlerdi ve çok kötü takım olsalar da bunu gururlarına yedirememişlerdi. Sanki birden Onur çok iyi bir oyuncu gibi Turgut’a meydan okuyarak
Onur: Gel hadi bir daha Panzer şutunla benim savunmamı geç
Turgut küçümseyerek: Vay Onur kendine çok güveniyorsun, sen kimsin ki bana meydan okuyorsun?
Onur: Gel de gör o zaman.
Turgut: Tamam bakalım ne yapacakmışsın?
Onur: Hadi Gariban Takımı şunlara gösterelim.
Onur topu almasıyla önündeki oyuncuları çalımlamaya başlamıştı ve topu çok güvendiği kuzeni Olgun’a attı, Olgun da çok güzel bir ortayla topu Erdi’ye kesti ama Erdi’nin vuruşu auta gitmişti.
Şimdi sıra rakip takımdaydı onar da topu direk Turgut’a attılar Turgut kendi kalesinden bağırarak: Bu benim Panzer şutum, hadi kes bakalım Onur.....!!!!!
Top hızlıca kaleye değil Onur’a doğru geliyordu. Onur topa iyice baktı ve yere yatarak bacağını gelen topa doğru kaldırdı ve topu çok klâs bir şekilde keserek taca yolladı.
Onur: İşte bu da benim sinirle şimdi bulduğum Direk Bloğu hareketim, bunu geçmezsin Turgut.
Taç atışı kullanıldı ve Turgut bu sefer havadan Panzer şut çekti ama Onu yine blokladı ve topu bu sefer taca değil direkt Erdi’ye yolladı Erdi’nin vuruşu bu sefer de direkte patladı. Artık maç kontrollü ama meydan okunmadan basit bir hal almıştı. Tabiî ki de durum 2–1 Gariban Takımının aleyhineydi. Dakika 88e geliyordu ve Onur yine asist yapmaya kalkıştı ama bu sefer topu Olgun’a yolladı Olgun kaleciye karşı kaşıyaydı. Kalecinin üstünden aşırttı ama vurmadı topu Erdi’ye yolladı ve golllllllll.
Skor 2–2 oldu ve bu şekilde maç bitti. Sahaya baktıklarında etraf arkadaşlarıyla doluydu ve Gariban Takımının nasıl böle bir futbol oynadığını, Turgut gibi bir oyuncunun nereden geldiğini düşünmeye başladılar. Artık Gariban Takımı biraz daha ciddiye alınıyordu.
Çünkü onlar herkese istenildiği zaman ne yapılabileceğini ve güçlerini, takım oyunlarını göstermişlerdi.
Turgut: Tekrar görüşeceğiz Gariban Takımı. Sizi yenseydim bu takımda oynamayacaktım. Ama şimdi bu takımın forvetiyim ve adımız Panzerler. Ayrıca Onur ve Olgun ileride yaptıklarınız bana karşı işe yaramayacak.
Onur: Her zaman görüşeceğiz Turgut. Beni geçmene asla izin vermeyeceğim. Hadi takım gidiyoruz.
Diğerleri: Tamam Onur.
Bu maçta Gariban Takımı herkese asıl güçlerini gösterdiler ve çok hızlı bir yükselişe geçmiş oldular.
bölüm 4 ile tekrar geldim ama hiç bi yorum görmemek beni üzdü.................
4.Bölüm-Mahalle Turnuvası
Gariban Takımı ilk yaptıkları mahalle maçında Turgut’un kaptanı olduğu Panzerlerle 2–2 berabere kalmışlardı ve ilk büyük ezeli rakiplerine de kavuşmuşlardı. Bu maçla beraber mahalledeki tüm futbolla ilgilenenler mahalle turnuvasına Gariban Takımının da katılması gerektiğini düşündüler ama Gariban Takımının bu turnuvadan haberi bile yoktu. Turnuvada o kentteki mahalleler kendilerine 1 ya da 2 takım çıkaracaklardı ve bu takımların elemeli maçları sonucu o senenin mahalle şampiyonu belli olacaktı.
Bizimkiler bu turnuva daha yeni yayılmaya başlarken antrenman sahasında ısınıyorlardı.
Mahallenin Antrenman Sahasında.........
Onur: Beyler hepinizi tebrik ediyorum. Biz iyi bir takım olmasak bile hem stratejimiz hem de takım oyunumuz sayesinde güçlü Panzerlerle dişe diş bir futbol sergiledik. İnşallah bu devam eder.
Olgun: Beyler bence şimdi yeni bir strateji daha bulmalıyız ve tek bir stratejiye bağlı kalmamalıyız.
Onur: Olgun doğru söylüyor, fikri olan var mı?
Diğerlerinden ses çıkmaz.....
Onur: Beyler o zaman bu taktiği kısa sürede bulalım ve ona göre de çalışmalarımızı yapalım.
O sırada turnuvayı öğrenmiş olan mahalledeki çocuklardan biri
‘’Hey Gariban Takımı mahallemizde turnuva yapılacak ve Panzerler bu turnuvada size meydan okuyorlar.’’
Göksu: Turnuva demek, hmm kaptan turnuvaya katılacak mıyız?
Olgun: Arkadaşlar buna ben tek başıma karar veremem, topluca düşünelim. Hem Panzerler bize meydan da okumuş. Benim görüşüm katılmalıyız.
Erdi: Bence de katılalım.
Diğerleri: Hadi şu turnuvaya katılalım ve Panzerleri bu sefer orada yıkalım.
Onur: Tamam beyle turnuvaya katılacağız ama şu taktik işini hala halledemedik.
Olgun: Onur canını sıkma, taktik bulamasa bile takım oyunuyla rakiplerimizi yenebiliriz.
Onur: Tamam Olgun.
Bizimkiler turnuvaya katılmaya karar verir ve başvurmaya giderler.
Onlarla birlikte Panzerler de başvurmaya gitmiştir ve ayrıca bilmedikleri bir takım daha vardır.
Turgut: Onur ve Olgun bu turnuvada sizi yeneceğiz ve şampiyon olacağız.
Onur: Göreceğiz Turgut, Direk Bloğumla sana geçit vermeyeceğim.
Olgun: Görüşeceğiz Turgut.
Turgut: Tamam görüşelim.
Turgut başvurusunu yaptırdıktan sonra gider ve Gariban Takımı ile bilmedikleri takımın iki elemanı orada yalnız kalırlar.
Mahir: Merhaba ben Mahir bu da kardeşim Ufuk. Biz de bir takım kurduk ve kendimize güveniyoruz.
Ufuk: Evet abim çok haklı ve finalde sizinle oynayarak sizi yenmek istiyoruz.
Onur: Finale çıkacağınızdan bu kadar emin olmayın o işler belli olmaz.
Mahir: Siz merak etmeyin, siz de finale çıkın yeter. Biz çıkacağız.
Olgun: Tamam Beyler birbirinize meydan okumayı bırakın da başvurularımızı yapalım.
Başvurular yapıldıktan sonra........
Mahir: İnşallah final çıkarsınız ama finalde Panzerlerle oynadığınız gibi oynarsanız bizi yenemeyebilirsiniz.
Olgun: Merak etme daha iyisini yapacağız.
Onur: Hadi gidelim kuzen. Görüşmek üzere beyler.
Yolda yürürlerken......
Onur: Kuzen bence turnuvaya kadar daha iyi taktikler yapmalıyız. Orada birbirimize meydan okuduk ama daha ilk maçımızdı bu ve doğru düzgün takım olamadık hala.
Olgun: O zaman mahallede turnuvaya girmeyen bir takım bulalım ve bir maç daha yapalım. Hem böylece kendimizi biraz daha geliştiririz.
Onur: Tamam ama maçı erken yapmalıyız çünkü turnuvanın başlamasına 2 hafta var.
Olgun: Tamam.
Bizim Gariban Takımı Panzerlerin yanı sıra bir de Mahir ve Ufuk kardeşlerin takımıyla da rakip olmuşlardı. Ama iyi bir mücadele ederek ikisini de yıkacaklarına inanıyorlardı. Turnuvaya bu sene çok rağbet olmamış ve 7 takım katılmıştır. Bir takım ise katılmaktan vazgeçmişti. Onların adı Sokak Arılarıydı.
Onur: Kuzen şimdi ayrılalım. Gece antrenman sahasında görüşürüz.
Gece antrenman sahasında......
Göksu: Beyler mahalle turnuvasına katılmaktan vazgeçmiş bir takım duydum. Adı Sokak Arıları. Onlarla hazırlık maçı yapabiliriz.
Olgun: Tamam Beyler yarın onlarla konuşalım ve bir maç isteyelim onlardan.
Ertesi Gün...........
Bizim Gariban Takımı Sokak Arılarının yanına gider ve onlardan maç istediklerini söyler.
Sokak Arılarının kaptanı Recep: Demek bizden maç istiyorsunuz.
Tamam, yapalım ama Hüseyin’e de sormam lazım. Hüseyin bizim Garibanlarla maç yalım mı kanka?
Hüseyin: Yapalım kanka.
Recep: Tamam Beyler, yeri, günü ve saati söyleyin.
Olgun: 2 gün sonra, bizim antrenman sahasında, saat 15.00da.
Recep: Olur.
Bizimkiler oradan ayrılır ve antrenman sahasına giderler. Antrenman sahasında 6ya 6 maç yaptıktan sonra herkes evine gider. Onur yine her zamanki gibi maçı düşünmektedir ve aklına Sokak Arılarının neden turnuvadan çıktığı düşüncesi gelir.
Acaba onlar çok mu kötü takımdır da çıkmışlardır. Bunu düşünürken ertesi gün olur ve diğerlerine e sormaya karar verir.
Antrenman sahasında........
Onur: Hepinize günaydın. Beyler dün aklıma bir soru takıldı. Acaba bu Sokak Arıları nasıl bir takım. Turnuvadan çıktılarına gör bence kötü bir takımlardır.
Göksu: Bence belli olmaz. Belki sonradan girmek istememişlerdir ya da herkesi yeneceklerini düşündükleri için katılmaktan vazgeçmişlerdir. Çok neden bulunabilir?
Olgun: Boş verin bunları da biz işimize bakalım.
Erdi: Hangi işimize? Ne yapacağız ki?
Olgun: Ne yapabiliriz, taktik tabi ki
Erdi: Tamam kızma.
Bizimkiler antrenman sahasına taktik uğraşırlarken gece olur ve
Olgun: Bu kadar yeter beyler. Yarın maç var. Şimdi iyice dinlenmeliyiz. Hadi herkese güle güle.
Ertesi gün maç saatine kadar bizimkiler yine antrenmanla ve taktik arayışlarıyla uğraşırlar ve artık maç saatine 1 saat kalmıştır.
Kazım: Hadi Beyler maç saati yaklaştı. Artık antrenmanı bırakalım da Sokak Arılarını bekleyelim.
Diğerleri: Tamam.
Sokak Arıları 45 dakika sonra gelirler ve artık maçın başlamasına 15 dakika kalmıştır.Hakem Panzerlerle oynadıkları maçın hakemidir.......
Gariban Takımı ilk fanficim
Normal
